zehn

Ma’nolari

1. Tushunish qobiliyati; idrok, fahm.
2. Zehn solmoq; Diqqat bilan qaramoq, diqqat qilmoq.
3. Zehni oʻtkir; Tez tushuna oladigan, aqlli, dono.
4. Zehni past (yoki poʻstak); Tez tushuna olmaydigan, aqli past.

Misollar

• Bobur oʻz zehnining goʻyo qayralib, oʻtkirlashib qol-ganini sezib turardi. — Pirimqul Qodirov — Yulduzli tunlar.
• Meʼmorchilikda faqat zehnu iqtidorning oʻzi kifoya emas. — Mirmuhsin — Meʼmor.
• Uning zehni juda oʻtkir, oʻzi tirishqoq edi.. — Pirimqul Qodirov — Uch ildiz.
• Ota unga zehn solib tikildi-da, turib, eshikdan qaradi. — Shukur Xolmirzayev — Ogʻir tosh koʻchsa.
• Hirot shahri-da Zayniddin degan bola bor edi. Zehni oʻtkir, tirishqoq boʻlgani uchun, u maktabda hammadan oldin oʻqish, yozishni oʻrganib olgan. — Mirkarim Osim — Sehrli soʻz.
• Memor zehni poʻstak korfarmodan xafa boʻlmay, ichida kuldi. — Mirmuhsin — Meʼmor.

Kelib chiqishi

j-a'l — idrok, fahm; xotira.

Manba: Vikilug‘at