barkash

Ma’nolari

1. [f. jl<L< — "koʻtar-
2. moq, tortib chiqarmoq" feʼlidan] 1 Jez yoki misdan tayyorlanadigan va patnis oʻrnida ishlatiladigan, doyra yoki toʻrtburchak shak-lidagi roʻzgʻor asbobi.
3. Toʻgarak, gardish, yumaloq, doi-rasimon.
4. Barkash-barkash 1) moʻl, juda koʻp.

Misollar

• Manzuraxon oppoq sochiq toʻshalgan barkashda qahva koʻtarib kirdi. A. Aʼzamov, Javob.
• Qizil belbogʻli yosh yigit kirib, dasturxon yozdi, barkashda non, turli noz-neʼmatlar va uch kosa sharbat kel-tirib qoʻydi. M. Osim, Karvon yoʻllarida.
• Quyoshning oltin barkashi. Oy bar-kashi. n Qip-qizil quyosh barkashi qoyalar uchlarini ham qizilga boʻyab botayotir. M. Mahmudov. Mantu kuy izlab.
• Dengiz oʻynar oy barkashin toʻp qilib, Uning yuzi koʻrinadi sepkilli. E. Oxunova, Men tongni uygʻotdim.
• Oʻsiq kipriklari orasidagi charos koʻzlari olov barkash — quyoshdek jozibali. A. Mu-hiddin, Chap choʻntak.
• Shunda oʻsha moʻysafid chiqib, [boyvachchaning] oldiga barkash-barkash noz-neʼmatlar qoʻyibdi. Shuk-rullo, Javohirlar sandigʻi. 2) katta, boʻliq.
• Govmishlar poda-poda, Barkash-barkash yelinlik. Mirtemir, Asarlar. Boshini barkash, yelkasini obkash qilmoq Butun borligʻini baxshida qilmoq.
• Axir ne-ne koʻrgshshklar bilan, boshimni barkash, yelkamni obkash qilib voyaga yetkazdim. S. Siyoyev, Rayhon.

Manba: Vikilug‘at