Izohli lug‘at

nomus

номус

Ma’nolari

. Kishining oʻz obroʻsini ulugʻlash va ardoqlash his-tuygʻusi; oriyat, diyonat, vijdon.
. Xijolat tortish his-tuygʻusi; uyat-andisha, sharm, hayo, or.
. Qiz pokligi, bokiralik, iffat, qizlik.
Nomusga tegish Zoʻrlik ishlatib, qoʻrqitib yoki jabrlanuvchining (ayol kishining) ojizligidan foydalanib, jinsiy aloqa va sh. k. ishlarni qilish.

Nomusini yerga bukmoq. Nomus va gʻayrati bor odam mehnatdan qoʻrqmaydi. Nodon bilan yurma, Nomusingni bukma. — Maqol.
Nomusga qoʻymoq.
[Jamila:] Hayo benomusda boʻlmaydi! Hayosizda nomus boʻlmaydi. — Hamza — Boy ila xizmatchi.
Nomus! Nomus er kishini oʻldiradi-ya! — Shuhrat — Shinelli yillar.
[Hayitjon:] Otasi bechora boʻlsa, qancha vaqt el-xalqdan nomus qilganidan, allaqanday shaharlarga badargʻa boʻlib, yaqinda keldi. — Xamza — Paranji sirlari.
Baxtsiz onalarning koʻz yoshlari, bolalarning, qizlarning tahqirlangan nomusi uchun soʻnggi nafasgacha kurashing. Oʻlim, tiz choʻkish yoʻq! — Oybek — Quyosh qoraymas.
Agar it tegmagan boʻlsa, pokman, nomusim joyida desang, kel, beri kel. — M. Mansurov — Yombi.

arab. – qonun; vijdon, diyonat; obroʻ-eʼtibor; iffat, bokiralik; yunon. – nomos; qonun

Manba: Vikilug‘at

Ko‘rilgan: 0