pok

Ma’nolari

1. Top-toza; gard-gʻubor, kir, chang kabilardan xoli; pokiza.
2. Nomiga gard yuqmagan, halol, sof, musaffo, toʻgʻri.
3. Xoli.

Misollar

• Pok buloqlar. Pok idishlar. n
• Shunqor koʻkragingiz isteh-komdan zoʻr, Chunki pok havoda olmishdir nafas. — Gʻ. Gʻulom.
• Har qanday hayvon terisi ham oshlansa, toza va pok boʻladi. — "Fan va turmush".
• Normurod otaning vijdoni pok, u oʻz vijdoniga xilof ish qilgani yoʻq. — O. Yoqubov — Diyonat.
• Vrach yuksak unvonlar egasi boʻlishi shart emas, lekin pok vijdonli boʻlishi kerak. — Gazetadan.
• Faqat bizning pok niyatimizga shubha bilan qa-raysizlar! — Sh. Xolmirzayev — Qil koʻprik.
• Oʻzining gard qoʻnmagan, nurdan pok tuygʻu-larini kimga ishonib topshirayotganini u bilmasa, Yodgorga ayon-ku! — Oʻ. Hoshimov — Qalbingga quloq sol.
• Oʻn minutdan keyin yigit xotinining har qanday shubhadan pok ekani-ga ishondi. — A. Qahhor — Asarlar.
• Birinchi fazilat: bularning dili hasad, baxillik degan qabih tuygʻudan pok. — K. Qahhorova — Chorak asr hamnafas.

Kelib chiqishi

I f. eSL — toz, pokiza; iffatli, uyatchan

Manba: Vikilug‘at