sher

Ma’nolari

1. [f. — arslon; botir, jasur
2. asad] 1 Mushuksimonlar oilasiga mansub, kalta va sargʻish yungli (erkaklari esa kalin yolli) yirik sutemizuvchi yirtqich hayvon; arslon.
3. Shaxsni sherga nisbatlab atay-di ("azamat", "botir" "polvon" maʼnosida).
4. Sher boʻlmoq ayn. sherlanmoq.

Misollar

• Ovchining zoʻri sher otadi, Dehqonning zoʻri yer ochadi. — Maqol.
• Oʻzingni er bilsang, oʻzgani sher bil. — Maqol. n
• Bular [uch ogʻayni botirlar] tushgan toʻqayning narigi tomonida bir sherning makoni bor edi. — "Er-taklar".
• Bu hujjatni butun rayonga tarqatmoq-chimiz, sher, obroʻying oshib, choʻqqiga koʻta-rshayotganingni bilasanmi? — I. Rahim — Ixlos.
• -Balli, sher, xatni qoʻlingizdan kim oldi? -Bir chol. — A. Qodiriy — Oʻtgan kunlar.
• Yoppa yov-lik otga mining, sherlarim. — "Yusuf va Ahmad".
• Figʻon qilgan bunda sherlar, Yoʻlbars, qoplon, bunda erlar.. — "Baxrom va Gulandom".
• Ichkilikning zoʻridan sher boʻlib ketgan Yazturdi endi koʻcha harakati qoidasini unutib qoʻygan edi. — Gazetadan.
• Balli, azamat, bugun jang vaqtida sher boʻlib ketding. — H. Tursunqulov — Hayotim qissasi.

Manba: Vikilug‘at