shilmoq

Ma’nolari

1. Narsaning sirtidan, ta-nadan uni oʻrab turuvchi teri, poʻst kabi qoplamini ajratmoq.
2. Uzib yoki yulib olmoq, koʻchirib yubor-moq, qatgiq tirnamoq.
3. Achishtirib yalab ketmoq; terisini yeb, oʻyib yubormoq.
4. Aldash yoki zoʻrlik bilan bosh-qaning bor-yoʻgʻini oʻziniki qilib olmoq, talamoq; oʻgʻirlamoq.
5. shilp ayn. shilt I.

Misollar

• Daraxtning poʻst-logʻini shilmoq. Quyonning terisini shilmoq. n
• Tojiddin Qosim xushboʻy bananlarning oltin poʻstlarini ildam shilib, birmuncha yedi. — Oybek — Nur qidirib.
• Koʻchaning u yuzida, lab va burniga qon sachragan ayiqdek bir qassob, yangi soʻyilgan qoʻyning terisini zoʻr berib shilardi. — P. Tursun — Oʻqituvchi.
• Bilmay yaramni shilib yuboribman. tm Mana bu yerimni Lyublin-da oʻq shilib ketdi. — A. Ubaydullayev — Qonli izdan.
• Ohak qoʻlimni shilib yubordi. Qalampir ichimni shilib ketdi. m
• Sirka ichgandagidek qornini shilib yubordi. — Oybek — Quyosh qoraymas.
• Boylar kambagʻallarni shilardi. Savdogar xaridorlarni shiladi. n
• -Otam qarib, yoʻlda horib qolgan chol edi. [Qaroqchilar] U ni bir zumda yotqizib, yonidagi bor pulini shilib olishdi, — dedi Hoji xola. — M. Ismoiliy — Fargʻona tong otguncha.
• Oʻgʻri, bandit! Ertaga hamma yoqni shilib qochadi. — A. Muxtor — Tugʻilish.
• Mingboshi yerda gʻujanak boʻlib yotgan Matqovulning orqasi-ga qamchini shilp etkizib tushirdi. — M. Ismoiliy — Fargʻona tong otguncha.

Manba: Vikilug‘at