tuhmat

Ma’nolari

1. . Birovni ayblash yoki qoralash maqsadida oʻylab chiqarilgan asossiz daʼvo; boʻhton.
2. . Ortiqcha tashvish, dardisar.
3. Xizmatga tuhmat Kimsaga xizmat, yaxshilik qilib, oxiri aybdor boʻlib qolish yoki oʻziga tashvish, dardisar orttirish; yaxshilikka yomonlik.
4. Quruq tuhmat 1) oshkor-oydin tuhmat.

Misollar

• Tuhmat qilmoq. Tuhmat yogʻdirmoq. Tuhmat tosh yoradi, Tout yormasa, bosh yoradi. — Maqol.
• Nega eringga xat yozmaysan? -Voy bundan boʻlak ham tuhmat bormi? Nega xat yozmas ekanman. — A. Qahhor — Xotinlar.
• Uying kuygurda ikki oy qadar ishladim. Keyin haydadi. Boshimga qancha tuhmatlar ortdi yana. — Oybek — Tanlangan asarlar.
• Shoshib turganimda, sen ham tuhmat boʻlding menga.
• [Mehri:] Dadang shu toʻngʻiz qoʻpkurning zavodida qancha yil ter toʻkdi. Boy, xizmatga tuhmat qilib, dadangni uch oy qamattirdi. — Z. Said — N. Safarov, Tarix tilga kirdi.
• Toʻgʻrisini aytsam, siz bu toʻgʻrida bir narsa bilasiz, lekin soʻzlashga Shokirbekdan choʻchib turasiz! — dedi usta. Quruq tuhmatni qoʻyingchi! — dedi usta Farfi. — A. Qodiriy — Oʻtgan kunlar. 2) ortiqcha tashvish, gʻalva, dardisar.
• E, xudoyim-yey, qanaqa quruq tuhmatga qoldim-a! — S. Ahmad — Hukm.

Kelib chiqishi

arab. — ayblash, ayblov

Manba: Vikilug‘at