zamin

Ma’nolari

1. . Yer shari, Yer.
2. Roʻyi zamin roʻy.
3. Zaminu zamon Yeru osmon, hammayoq, koinot.
4. . Ekin ekiladigan yer.
5. . Muayyan hudud, yurt; umuman yer.
6. Ona zamin Tugʻilib yashab turgan joy, yer; jonajon yurt.
7. . Asos, negiz.
8. . Qulay shart-sharoit, muhit; imkon.
9. . Tayanch, boshpana.

Misollar

• Zaminu zamon oʻzgarib, maʼrifatga tomon bormoqda [dedi Islomxoʻja]. — J. Sharipov — Xorazm.
• Yoʻllar eltsin manzilga omon! Omon boʻlsin zaminu zamon. — Shuhrat — Yoshligimning davomi.
• Bu qishloqning suvi toza, zamini unumli, havosi yoqimli, dehqonlarining qoʻli barakali ekan. — Gʻ. Gʻulom — Tirilgan murda.
• Zotan, yangidan bunyod etilgan koʻrkam chamanzor, bogʻrogʻlar, yaxlit-yaxlit paxtazorlar Xorazm zaminiga jon bagʻishlaydi. — N. Safarov — Olovli izlar.
• Bir tomoni gʻallazor, bir tomoni tokzor yerlardan oʻtib borarkanmiz, shu zaminda tugʻilib, shu yerdan frontga ketgan J. Usmonovning maktubi yodimga tushdi. — Nazarmat — Joʻrlar baland sayraydi.
• Ona zaminimizning insoniyatga bebaho tuhfalaridan biri — dasturxon koʻrki hisoblangan bodomdir. — Gazetadan.
• Xoʻjalik noz-nemat bunyodkorlari ayni kunlarda moʻl hosilga puxta zamin yaratmoqdalar. — Gazetadan.
• Har bir ulugʻ ishning zamini — mehnat, Mehnat-la yaralur shoh asarlar ham. — R. Bobojon.
• U Boʻtaboyga hozir bunday talab qoʻyib boʻlmasligini, buning uchun avval zamin tayyorlash kerakligini tushuntirmoqchi boʻlgan edi. — A. Qahhor — Qoʻshchinor chiroqlari.
• Oxiri Abdurahmon choyxonanishin tavkagir va boboyi banglar orasidan oʻziga zamin topdi. — A. Qodiriy — Mehrobdan chayon.

Kelib chiqishi

fors. – yer, tuproq; mamlakat

Manba: Vikilug‘at